بعد از آنکه رياست تفحصات نفت و گاز در سال 1334 هـ ش مطابق به 1955 م تاسيس و به کار اغاز نموده، معادن گاز در نواحي خواجه گوگردک، جرقدوق، يتيم تاق، خواجه برهان و جنگل کلان با ذخيرة مجموعي 160 ميليارد متر مکعب گاز و معادن نفت انگوت، آقدريا، بازارک قشقري، و عليگل با ذخيره مجموعي 14 ميليون تُن نفت کشف شد.
قسمتي از گازات استخراج شده به اتحاد شوروي وقت به فروش رسيده و مقداري هم براي استحصال کود يوريا و برق حرارتي به فابريکات کود و برق مزارشريف انتقال ميگرديد. رطوبت معادن خواجه گوگردک توسط دايايتلينگليکول و نايتروجن سلفايد و کاربنداياکسايد و رطوبت معدن جرقدوق ذريعه ايتانول امين خشک و پاک مي شوند.
گازات استخراج شده از چاههاي خواجه گوگردک در ترکیب خود مقدار کم سلفر داشته و برخلاف ساير گازات سلفردار، در هنگام تعاملات کيمياوي، کتلستها را مسموم نمي سازد.
کود کيمياوي يوريا که محصول اساسی فابريکات کود وبرق است، بحيث بهترين مواد تغذيوي زمين ميتواند نيازمندي دهقانان کشور را از نگاه کود يوريا رفع کند و حاصلات زراعتی شان را چندین برابر افزایش دهد.
لذا در کشور زراعتي مانند افغانستان که داراي منابع مهم گاز طبيعي (متان)، آب و هوا است- ایجاد و تاسيس فابريکة کود کيمياوي لازم و ضروري پنداشته شد.
به همين دليل سروي مقدماتي و عقد پروتوکول اين فابريکات در سال 1343 هـ ش انجام يافت، طرح عمومي آن بوسيله موسسه کريوفسکي (انستيتوت دولتي توليدات نايتروجن شوروي) و ديزاين قسمت تکنالوژيکي آن از طرف موسسه ساختماني شهر رستوف صورت گرفت، بدين ترتيب محل تاسيس آن در فاصله 18 کيلومتري غرب شهر مزارشريف در ساحة 65 هکتار زمين در دو بخش يعني فابريکه کود کيمياوي و برق حرارتي (جهت تامين برق برای فابريکه کود) در نظر گرفته شد.
در سال 1345 هـ ش تهداب گذاري فابريکة کود و به تاريخ 21 حمل 1346 هـ ش تهداب گذاري فابريکه برق حرارتي صورت گرفت.
در دوم حمل 1350 هـ ش اولين توربين و در ماه حوت همين سال دومين توربين در سال 1353 و 1357 سومين و چهارمين فابريکه برق به توليدات برق آغاز گردید.
در 18 ميزان 1353 هـ ش دستگاه هاي بزرگ فابريکه کود کيمياوي به فعاليت شروع کرده براي بار اول در کشور عزيز ما کود کيمياوي يوريا توليد گرديد. به اين ترتيب اولين دروه ساختماني با مصارف مجموع 2.17 ميليارد افغاني که در آن زمان معادل 48 ميليون دالر امريکايي بود به پاية اکمال رسيد. تعداد متوسط کارکنان افغاني در اخرين مراحل ساختماني موسسه به 3100 نفر و تعداد متخصصين شوروي وقت به 450 نفر ميرسيد. کارکنان افغاني از همان آوان آغاز توليدات به دو بخش (تکنالوژيکي و تخنيکي ) منقسم گرديدند. کارکنان تکنالوژيکي به منظور پيشبرد توليدات بلاوقفة موسسه در چهار شفت تنظيم و تا کنون به همين وضع ادامه دارد.